وبلاگ نویسان در حال ورود به عرصه زندگی روزمره جوامع هستند .
روزنامههای پرتیراژ جهان همچون یومیوری شیمبون ، آساهی شیمبون و ماینیچی
شیمبون ژاپن ، روزنامه آلمانی بیلد (Bild) روزنامه چینی کانکائو ژیائوژی
و روزنامه های آمریکایی روزنامه یو.اس.ای تودی USA Today ، واشنگتن پست ،
نیویورک تایمز ، دیلی هرالد و... تقریبا نیمی از مطالب خود را از منابع
اینترنتی و نوشته های وبلاگ نویسان تهیه می کنند.
روزنامه گاردین خبر از راه اندازی نخستین روزنامه یی که تمام مطالب آن از وبلاگ نویسان است در لندن داد .
انتشار روزنامه جدید Blogpaper که سردبیری ندارد و محتوای آن با رای وبلاگنویسان انتخاب میشود.
این
نشریه بهطور رایگان در چهار ایستگاه زیرزمینی شهر لندن توزیع می گردد،
برای محتوا به وبلاگنویسان پول پرداخت نمیکند و بانیان آن قصد دارند
بودجهاش را از طریق تبلیغات تامین کنند.
در وب سایت این نشریه آمده است: هدف ما یکی کردن دو نوع رسانه متفاوت یعنی اینترنت و روزنامه است.
بنیان
گذاران این روزنامه Anton Waldburg و Karl Jo Seilern می باشند . آنچه
باعث جذابیت مطالب وبلاگ نویسان شده است بازی آزاد آنها با اخبار است آنها
به خاطر درگیر نبودن در بایدها و نبایدهای صنفی مطبوعات به راحتی بر روی
مسائل مطرح جامعه مانور می دهند و به این شکل مخاطبین خویش را ذوق زده و
راضی می سازند . مطبوعات رسمی به خاطر تامین منافع سرمایه گذاران خویش
اغلب جهان را آنگونه به نمایش می گذارند که مدیران پس پرده آنها تمایل
دارند این در حالی است که وب نویسان هیچ قیدی به رعایت بازی های پس پرده
ندارند و از این رو مخاطب را گاها با مطالب خود شوکه می کنند . و حرارت
آنها را برای ادامه و پی گیری بیشتر می نمایند فیلسوفی نظیر ارد بزرگ می
گوید "رسانه تنها می تواند پژواک ندای مردم باشد نه اینکه به مردم بگوید
شما چه بگویید که خوشایند ما باشد" با نفوذ دریای وبنویسان به عرصه رسانه
های نوشتاری غیر مجازی تحولات اجتماعی بسیار سریعتر از گذشته رخداده و
باید حضور آن را به فال نیک گرفت .
روزنامه گاردین در پایان گزارش خود می نویسد : واضح است که کار تازه در حال پیشرفت است .
این خبر برای وبلاگنویسان بسیار مهیج است آنها همواره تحقیر کار خود را در نشریاتی کاغذی می دیدند اما امروز شاهد برتری توان خود بر رسانه های سنتی هستند.
روزنامه بلاگ پی پر (نخستین روزنامه کاغذی ! وبلاگ نویسان )
